در این مقاله با استفاده از یک روش جدید آزمایشگاهی به بررسی کارایی مواد متفاوت کنترل کننده هرزروی سیال حفاری در گل بنتونایتی، که بیشترین میزان هرزروی در چاه های هیدروکربوری ایران را دار ست، پرداخته شده است. در ابتدا پراکندگی اندازه ذرات هر یک از مواد کنترل هرزروی بر اساس استانداردهای API تعیین گردید. سپس با استفاده از دستگاه تست مواد پل زننده، میزان هرزروی گل بنتونایتی برای شکاف های متفاوت بررسی گردیده است. از جمله نوآوری های این کار می توان به استفاده از شکاف های عمیق در آزمایش ها اشاره کرد که نماین گر بهتری از شرایط واقعی درون چاه هستند. این بدین معناست که در صورتی که مواد کنترل هرزروی بتوانند شکاف های دستگاه را از درون مسدود کنند، این توانایی را خواهند داشت که در شرایط عملیاتی نیز خاصیت مسدودسازی خوبی جهت کنترل هرزروی ایجاد نمایند. در این پژوهش برای اولین بار از ماده RI-LQ برای کنترل هرزروی بهره گرفته شده است. نتایج این آزمایش ها نشان داد که مخلوطی از ماده RI-LQC و Quick Seal به ترتیب با غلظت 20 و lb/bbl 5 و مخلوط RI-LQC و RI-LQF به ترتیب با غلظت 7 و lb/bbl 18 کمترین میزان هرزروی را دارا بوده و در کنترل آن موثر هستند.

یکی از مؤثرترین راه ها برای اسیدکاری مخزن ناهمگن، استفاده از افزایه های منحرف کننده است. این افزایه ها ناحیه پرتراوا را به صورت موقتی با افزایش ویسکوزیته، بسته نگه می دارند و اسید را به نواحی کم تراوا هدایت می کنند. در این تحقیق، از مدل رئولوژی ژل اسیدهای درجا که پیشتر توسط محققان با استفاده از نتایج آزمایشگاهی و با در نظر گرفتن تنش برشی، pH و دما توسعه داده شد مورد استفاده قرار گرفته است. سپس از ترکیب آن با معادلات حاکم در فرآیند اسیدکاری، انحلال اسید در یک محیط ناهمگن در حضور افزایه های منحرف کننده نسبت به اسیدکاری معمولی بدون حضور این مواد، مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته است. با استفاده از مدل رئولوژی، ویسکوزیته ظاهری ژل اسیدهای درجا تخمین زده شده و در هر مرحله زمانی در محاسبات به روز رسانی می شود. در این مطالعه به مقایسه نتایج مدل خطی و شعاعی اشاره شده است. نتایج نشان می دهد که در سیستم خطی با افزایش ویسکوزیته در مغزه پرتراوا، رشد و پیشروی اسید درون مغزه پرتراوا متوقف و درون مغزه کم تراوا ادامه پیدا می کند. این در حالی است که در سیستم شعاعی به دلیل تشکیل چندین کرم چاله اطراف چاه، متوقف شدن یک کرم چاله منجر به انحراف اسید درون ناحیه کم تراوا نمی شود. به عبارت دیگر مدل موجود پاسخ گوی انحراف اسید از ناحیه پرتراوا به ناحیه کم تراوا در سیستم شعاعی نیست.

اصلی ترین عامل تخریب اسکله ها، آبشستگی موضعی اطراف آن ها می باشد. برای کنترل این پدیده، مطالعات بسیاری انجام شده و راهکارهایی جهت حفاظت از اسکله ها ارائه شده است. راهکارهای حفاظت از اسکله ها به دو روش مستقیم و غیرمستقیم تقسیم می شوند، یکی از روش‎هایی که به صورت غیرمستقیم با کمک اصلاح خطوط جریان اطراف اسکله می تواند عمق آبشستگی را کاهش دهد، تغییر زاویه دماغه اسکله است. در این تحقیق به صورت آزمایشگاهی تأثیر تغییر شکل دماغه اسکله با راستای جریان بررسی شد. ازاین رو اسکله با دماغه قوسی شکل و شعاع قوس‎های 28/52، 20/20، 09/12 و 06/11 سانتی متر در شرایط آب زلال بررسی شد. نتایج حاصل از تحقیق نشان می دهد در بهترین حالت، اسکله با کمترین شعاع به میزان 06/11 توانست، در سرعت های نسبی تا 95 درصد سرعت آستانه حرکت ذرات، بهترین عملکرد را داشته باشد.

مشخصات پلاسما در ناحیه منحرف کننده توکامک به وسیله مقدارهای متفاوت از پارامترهای پلاسما (چگالی و دمای پلاسما)، ترکیب پلاسما و فرایندهای پویای غالب در پلاسما تعیین می شود. روشی برای مطالعه نظری برهم کنش هیدروژن با سطح دانه غبار ارایه و نتایج به دست آمده، برای تشکیل مولکول هیدروژن روی سطح دانه های غبار در ناحیه منحرف کننده به کار گرفته شد. در این روش، با در نظر گرفتن هر دو جای گاه جذب شیمیایی و فیزیکی روی سطح دانه، اتم های جذب شده روی سطح از طریق پخش گرمایی از یک جای گاه به جای گاه دیگر رفته و مولکول هیدروژن را تشکیل می دهند. آهنگ تشکیل مولکول هیدروژن روی سطح غبار دما- بالا در ناحیه منحرف کننده برای گستره ای از دماها و چگالی های گاز به دست آمد.

در این مطالعه، با استفاده از دینامیک سیالات محاسباتی، اثر استفاده از صفحات منحرف کننده در بهبود مشخصه های توانی توربین داریوس سه پره با پره های مستقیم بررسی شده است. به این منظور، از 10 منحرف کننده صاف با نسبت قطر داخلی به قطر روتور 6/1 و نسبت قطر خارجی به قطر روتور 8/8 حول توربین مورد نظر استفاده شده است. محاسبات در سرعت باد 6 متر بر ثانیه و نسبت های سرعت نوک 5/0و 5/1 و 5/2 انجام گرفته است. کد عددی استفاده شده برای توربین داریوس بدون وجود منحرف کننده ها با نتایج موجود عددی و آزمایشگاهی اعتبار سنجی شده و توافق منطقی بدست آمده است. نتایج نشان از تاثیر قابل توجه صفحات منحرف کننده روی مشخصه های توانی توربین داریوس سه پره دارد. در اثر استفاده از صفحات منحرف کننده حول توربین بادی داریوس سه پره، جریان تزریق شده به داخل روتور افزایش یافته که منجر به بهبود میدان سرعت درون روتور می شود. نتایج به دست آمده نشان می دهد که وجود منحرف کننده در نسبت­های سرعت نوک 5/0، 5/1 و 5/2 به ترتیب 3/326%، 2/70% و 201% ضریب توان متوسط روتور داریوس را افزایش می­دهد.

تجمع واریزه ها همراه جریان آب در آبراهه ها، سالانه مشکلات جبران ناپذیری ایجاد می کند. روش های سازه ای یکی از موثرترین شیوه ها برای کاهش خطرات ناشی از جریان واریزه ای، می باشد. در این تحقیق کارایی سازه آشغال گیر با استفاده از منحرف کننده های الگوی جریان برای افزایش راندمان نگهداشت واریزه و تاثیر آن بر پس زدگی آب و جمع آوری سریع واریزه های چوبی بعد از سیل بررسی شد. برای انجام این تحقیق از سه هندسه مختلف آشغال گیر، یک مخلوط واریزه ای و سه سایز منحرف کننده جریان به صورت آزمایشگاهی بهره گرفته شد. براساس نتایج به دست آمده بهترین عملکرد آشغال گیر با وجود منحرف کننده های جریان، مربوط به آشغال گیر خطی منظم با راندمان 97% بوده و پس زدگی آب کاملا تحت تاثیر عدد فرود جریان بود. آشغال گیر معکوس V شکل، کمترین میزان پس زدگی با مقدار 55/2 % داشت، که قابل توجه نیست. در این پژوهش طول فرش واریزه ای و بیشترین ارتفاع کپه تولید شده میانی برای هندسه آشغال گیر بررسی شد، نتایج نشان داد نصب منحرف کننده منجر به تغییر هندسه تجمع واریزه شده به نحوی که عملیات جمع آوری واریزه بعد از سیل، تسهیل خواهد شد.

مساله کنترل فرسایش و رسوب گذاری در دهانه آبگیر های رودخانه برای شبکه های آبیاری و زهکشی، نیروگاه ها و تصفیه خانه های آب از دیرباز مورد توجه بوده است. یکی از ایده های جدید کنترل رسوب ورودی به آبگیر جانبی، استفاده از صفحات مستغرق می باشد. یافته های مطالعات نشان می دهند که کارایی این صفحات محدود به شرایط خاص هیدرولیکی می باشد یعنی در مسیرهای مستقیم این صفحات تا نسبت آبگیری 0.2 باعث حذف رسوب ورودی به آبگیر می شود و برای مقادیر بیشتر نسبت آبگیری، کارایی صفحات کاهش می یابد. راهکارهای افزایش کارایی این صفحات از طریق نصب سازه های اضافی، اصلاح دهانه آبگیر و شکل صفحات توسط محققین مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. در این تحقیق با توجه به الگوی جریان در دهانه آبگیر، سیستم دیوار منحرف کننده جریان با آستانه به عنوان روشی جدید در کنترل رسوب ورودی به آبگیر با حفظ راندمان آبگیری، معرفی و تاثیر آن بر عملکرد آبگیر مطالعه شد. در این تحقیق عرض کانال دیوار منحرف کننده اولیه، عرض کانال دیوار منحرف کننده ثانویه ارتفاع آستانه و زاویه نصب دیوار منحرف کننده ثانویه بر روی رسوب ورودی به آبگیر در سه نسبت آبگیری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد در طرح اولیه دیوار منحرف کننده با آستانه با زاویه نصب 63 درجه برای دیوار منحرف کننده ثانویه رسوب کمتری وارد آبگیر شد. نتایج این تحقیق نشان داد تا نسبت آبگیری 0.4، عرض کانال دیوار منحرف کننده اولیه برابر 14 سانتی متر به ازای تمام عرض های کانال دیوار منحرف کننده ثانویه بهترین عملکرد را دارد و در این شرایط تقریبا رسوبی وارد آبگیر نشد. همچنین افزایش ارتفاع آستانه باعث کاهش عملکرد دیوار منحرف کننده شد.